.

ای آنکه دوست دارمت اما ندارمت جایت همیشه در دل من، درد میکند............

بعضی رفتنها، آدمو تموم میکنه....

چه میتوانم بگویم وقتی همزمان که به تو فکر میکنم و وارد وب میشوم تو هم آپ میکنی و وبلاگت میاد بالا و شروع میکنم به خواندن و گریه کردن... ببین هنوز هم دل هایمان به یاد هم می تپدسوختن برای تو.. برای دلتنگی هایت...برای تقدیر تلخ مان... قلبهای از هم جدا مانده مانچطور بدون هم زنده ایم... زنده ام؟!! آاااااااه...... ...

عصری دلگیرتر از همه عصرهای دلگیر دیروز و دیروزها هوایی ابری... اسمانی خاکستری... حالی غمگین غمگین تر... نه... مثل همیشه مثل همه ی روزهای بی "تو" بودن ها مثل همه ی روزهای آشفته ی ذهن "من"...

نمیدونم چرا...هر روز دلتنگ تر از دیروزم... این ندیدن روی ماهت...این نشنیدن آهنگ دلنواز صدایت...این دوریت...این دوریت...این دوری چند ساله مان...تورا از من نگرفته...نه یادت..نه خاطرت..نه صدای مهربانت......بلکه هر روز بر شدت دلتنگ ایم افزود..هر روز بر یاداوری خاطراتممون افزود...هر لحظه در تنهایی هایم گریه هایم را افزود...این نبودنت..نداشتنت..تا ابد ادامه دارد اما غم و غصه و اشکهای من هم ادامه دارد نمیدونم چقد از عمرم مونده اما تا ابد ادامه دارد گاهی با خودم فکر میکنم روزی اگر بیاید و پیر شوم وقتی اشکهایم را که بی محابا می ریزد با یاد تو........ بگذریم.... اهنگهای خاطره مون رو گوش میدم هرچند خیلی قدیمی شدن اما گوش میدم و گریه میکنم و اسم تو رو زمزمه میکنم بعضی اهنگهای جدید حرف این روزای من و توئ...

دلتنگی خفم کرده..... لحظه های عاشقانه ی با تو بودن رو کم دارم....کاش میشد اسمتو صدا کنم مهربونم تو هم مث همیشه بگی جان.... اخ خدا...پیر شدیم دور از هم پیر شدیم....گریه امونمو بریده فقط تورو میخوام...خونه نشین شدم فلج شدم فلج.... بی تو...

...